Slovak Žižek filosofo politikoaren lan intelektuala zabala, sakona eta malgua da. Bere oinarrizko mezuak er-reproduzitze eta errepikatze aldera, Miguel Hernández poetaren aipatu baliabidea eskuratzen du idazle erbesteratuak: hitzez hitz traduttore traidore baten erara arituz batzutan, nahiz eta gehienbat, egokitzapen askez baliatuz.
Hernandezen hitzen metatzea eta berresatea, horrela, idazle erbesteratuaren gaien sakabanatze errepikakorra bilakatzen da. Ondorioz: idazlan honen lehen zatia (nagusiena) Los hombres viejos olerkian zerrendatzen diren zernahi-gauzen inguruan, solteki egituratzen da:
Trapos, calcomanías, defunciones, objetos,
muladares de todo, tinajas, oquedades,
lápidas, catafalcos, legajos, mamotretos,
inscripciones, sudarios, menudencias, ruindades.
Gizon zaharrez gabiltzanez, baina, badago hemen nolabaiteko distantzia ironikoa-edo gorde beharra. Distantzia ironikoa, ez bakarrik eta jakina denez Hernándezen eritziz, gizon zahar hauek zirelako Ordena Zaharra mantendu nahi zutenak (hombres viejos: gotosos, desastrosos, malvados… van muy serios, trucosos, maniobreros). Zeren eta, ezer izatekotan, ez baitago ukatzerik. Azkenean badakigu ‘gerra zibila’ nork irabazi duen! Are mundu guzian irabazi! Eta Munduko Ordena Berria dela-eta, badakigu jada Ordena Zaharra-ren eremua nork betetzen duen. Izan ere, Hernándezek berak (Rusia, La Fábrica-Ciudad…) berrikuntza eta aurrerapenaren eredutzat ikusten z(it)uen “sozialismo izatez erreala” eta antzekoak!
Temblad, hijos de puta, por vuestra puta suerte… hijos de puta ansiosos de politiquerías. Zeinen txanda, orduan, oraingoan dardara egiteko!!! Zinez dardara egiteko. Zeinen txanda George Bushek Askatasuna Jainkoaren oparia da humanitateari esaten digunean! Are trepidazioaren trepidazioz ikaratzeko, Sarjentu Rees mezulariak, poliki baina trinko ondorengo honekin datorkigunean:
Entzun. Ulertu. Terminator hor dago. Ezin da berarekin arrazoitan ez tratuan ere sartu… ez du errukirik sentitzen, ez damu ez beldur, eta ez da inolaz ere geldituko. Inoiz ez. Hilda zauden arte.
Distantzia ironikoarekin, beraz, zilegi delako pentsatzea, idazle erbesteratuak ondoren barreiatutakoak osaturik daudela polvo, palabreria, carcoma y escritura, / cornisas: orinales que quieren ser severos eta bestelako idaz-bazar kalimatrakez. Nahiz eta, oinarri-oinarrian, lan honen helburu nagusia alderantzizkoa izan. Besteak beste: jarduera giza-eraldatzaileen balio eta aberastasun eta helburu unibertsal iraunkorren inposibilitasuna bera berbaieztatzea – askatasuna, justizia, berdintasuna, elkartasuna…
Jarduera giza-eraldatzaileen balioak berbaieztatze aldera, hala ere, gaur egun bidean sortzen diren konplikazioak baztertu bainoago kaleratu egin behar dira; hemen Slavoj Žižek-en lana (edota ikerketa eta ausnarketa) kritiko-engaiatuaren balioa eta aberastasuna erreproduzituz eta errepikatuz burutzen dena. Eta orduan, Žižek-in izandako elkarrizketa imaginatutako baten bidez, idazlan honen bigarren zatian, lehen zatian erein eta soroan nahasmahas metatutakoak uztatuko dira. Elkarrizketa “imaginatutakoa” bi zentzutan: ‘gezur’ zentzuan, elkarrizketa zuzenean eta egitan eman ez denez, ‘asmatutakoa’ edo ‘fabrikatutakoa’ delako; zentzu sortzailean, hala ere, diskurtso-artefaktu berri baten bitartez mezuaren egia bera berrartikulatzen den heinean.
